Groeten uit Nepal

 

Het is al weer een tijd geleden dat jullie iets van ons gehoord hebben. In december zijn we weer even in Nederland geweest om de feestdagen met de kinderen te vieren. Het was fijn om aan de kerstnachtdienst mee te doen en velen van u te ontmoeten.

We merkten weer hoe fijn het is om een kerkdienst in je eigen taal bij te wonen en bekende liederen te zingen. We missen dat echt hier in Nepal, de liederen in zowel de Internationale kerk als de Nepalese kerk zijn uit een heel andere liedcultuur en vooral in de Internationale kerk is het de band die zingt en musiceert. Intussen hebben we ontdekt dat de Katholieken, ook dichtbij, voor ons wel bekende liederen zingen.(Youth for Christbundel, oude Opwekking). Dus soms gaan we naar de Katholieke kerk, gewoon om te zingen.

 

Het nieuwe jaar is alweer een stukje op dreef. Het weer bij ons in Nepal is gelukkig een stuk beter dan in Nederland. We horen verhalen over strenge vorst, regen en veel grijze dagen. Hier schijnt elke dag de zon. In de middag is het rond de 25 graden. Het was lang erg droog, maar deze week heeft het een paar keer geregend. Dat duurt nooit lang en meestal schijnt de zon dan gelijk weer. We hebben een stukje tuin van de huisbaas gekregen en eten nu elke dag radijsjes uit eigen tuin. Het is een beetje afwachten wat hier in dit klimaat wel groeit en wat niet. Onze sla ziet er ook al indrukwekkend uit. De viooltjes blijven heel erg klein.

Margreet is aan het laatste jaar van haar studie bezig. Het eerste semester zit er nu op. Het wachten is op de beoordelingen. Al zullen die wel in orde zijn. In September hoopt ze het bachelor diploma Fine Arts te halen. Daarnaast gaat ze een dag per week naar Beauty for Ashes. Fijn dat jullie zo trouw zijn in het geven voor het onderwijs van de kinderen. Dankzij jullie is er nu schoolgeld voor 5-6 kinderen voor een jaar.

Bert geeft momenteel 2 dagen per week les op de Bijbelschool. Aan het eerste jaar ‘Survey of the New Testament’ (Inleiding op het Nieuwe Testament) en aan het tweede jaar over de ‘General Epistles’ (de brieven van Jakobus, Petrus, Johannes en Judas). In maart waren er tussentijdse examens die over het algemeen goed gemaakt zijn. Twe dagen lesgeven betekent ook minimaal 2 dagen voor bereiden. Maar dat vindt hij niet erg.

 

Het is de bedoeling dat we eind van het jaar terug komen naar Nederland. We gaan dan in Gouda wonen, waar we voordat we naar Poortugaal kwamen jaren gewoond hebben.

Het woonproject waar we al een tijd mee bezig zijn gaat uiteindelijk toch door. Al zullen we wel een jaar in een tijdelijk woning moeten wonen.

Een paar weken geleden hebben we een korte vakantie doorgebracht in India. We verbleven in New Delhi. We zijn toen een dag naar Agra geweest (op ongeveer 3 uur rijden van New Delhi) waar we de Taj Mahal bezochten. Eén van de zeven  wereldwonderen. Het complex is het mausoleum voor de vrouw van een rijke moslim. Indrukwekkend.

Verder maken we het goed. We genieten van de mensen, het weer, de omgeving en ons werk.

 

Een hartelijke groet uit Nepal van Bert en Margreet Scholten

 

Groeten uit Nepal

Het is al weer een tijdje geleden dat we in Nederland waren. Wat lijkt dat al weer een hele tijd geleden

Margreet heeft op de Universiteit het semester afgerond. Vorige week kreeg ze de beoordelingen van haar werk door. Een keer A en twee keer A-. Dat is tussen de 9,0 en 9,5 in onze cijfers. Ze was daarmee waarschijnlijk de beste van de hele groep. Nu is het tweede semester begonnen en is ze alweer hard bezig met nieuwe werkstukken.

Een paar weken geleden waren er lokale verkiezingen. Ondanks alle sombere voorspellingen is dat heel goed en vreedzaam gegaan. Er zijn ook Christenen in gemeenteraden gekozen, die op die plek misschien iets goeds kunnen betekenen.

Onze kinderen zijn allemaal in Nepal geweest, eind april-begin mei. Het was leuk hen iets van onze situatie te laten zien. Ze hebben zelf ook wat van Nepal verkend. Voor de ‘aanhang’, die nog niet eerder in Nepal was geweest, was het een fantastische kennismaking. Ze zijn veilig en wel weer in Nederland aangekomen en al weer druk aan het werk.

De examens op de EPTS zijn afgerond, de cijfers zijn bepaald en bekend gemaakt. Nog even een spannende tijd voor de laatstejaars, want hun ‘graduation’ hangt hier van af.

Dan breekt voor hen de lang verwachte dag aan. ’Graduation day’. De dag waarop de afgestudeerden in het zonnetje worden gezet, te midden van hun familie, vrienden, gemeenteleden en medestudenten.

Als eerste is er een fotoshoot van de geslaagden. Op hun paasbest, de jongens in pak en de meisjes in saries. Dan de officiële foto in toga met baret. Na de foto’s marcheren ze de aula in, terwijl het EPTS koor een welkomstlied zingt.
Het programma begint met het zingen van het volkslied en daarna komen bestuur en docenten aan het woord; er wordt gebeden en gepreekt en daarna wordt aan de geslaagden het diploma uitgereikt. Ze mogen zich nu bachelor in de theologie noemen. Na de diploma-uitreiking wordt hen door de docenten en de aanwezige pastores een zegen toe gebeden. Al met al duurt het hele programma ruim 2 en een half uur. Tenslotte, nadat iedereen de gelegenheid heeft gekregen om de geslaagden te feliciteren, wordt het geheel afgesloten met, hoe kan het anders in Nepal, een maaltijd. Natuurlijk het nationale gerecht: daal-baat; dat is rijst met een groentecurry, een kipcurry en een linzen- of bonen soep. Voor mij is hiermee voorlopig ook een einde aan mijn docentschap aan de EPTS gekomen. Het was best hard werken, maar vooral leuk om te doen. Veel studenten vonden het jammer dat ik nu stop. Maar misschien komt er nog een volgende periode van les geven, maar dat is allemaal nog niet zeker.

Hartelijke groeten uit Nepal

van Bert en Margreet Scholten.

Wat gaat de tijd toch snel. We zijn al weer een half jaar in Nepal. Maar toch lijkt het afscheid van Poortugaal nog zo dichtbij. We horen uit Nederland dat het daar nog volop wintert. Hier in Nepal is de winter al zo’n beetje voorbij. Hoewel, de winter hier valt objectief gezien wel mee. Een enkele nacht kwam het kwik dicht bij het vriespunt, maar dan is het ’s middags toch nog wel zo’n 15-20 graden. Omdat de meeste huizen geen verwarming hebben, zoeken de mensen dan de zon op om op te warmen. In huis blijft het toch lang best koud. Met elektrische kacheltjes en een geleende gaskachel kwamen we de winter redelijk goed door.

. Nu, half februari, kan het ’s middags al tussen de 20 en 25 graden zijn en koelt het ’s nachts niet meer zo af. Sinds een paar maanden is er ook geen ‘loadshedding’ meer. Dat betekent dat er bijna elke dag de hele dag stroom is. Daarvoor had je elke dag veel uren geen stroom, en moest je dus opletten dat je batterij van de laptop gevuld was en puzzelen wanneer je elektrische apparaten kon gebruiken. In de winkels hebben de koelkasten en de vriezers nu ook de gehele dag stroom, dat betekent dat de kwaliteit van het voedsel waarschijnlijk beter is.

We zijn allebei druk met ons werk. Margreet heeft het heel leuk op de Universiteit, maar moet stevig aanpoten om haar werkstukken op tijd af te krijgen. Het is uitdagend en ze komt tot mooie nieuwe werkstukken. De fotografie lessen zijn ook leuk. Dat heeft ook nog een neveneffect gehad. Omdat Margreet als onderwerp gekozen had: mensen in de buurt, kregen we opeens veel meer contact met de lokale bevolking. Het hielp daarbij dat ze foto’s uitdeelde die ze gemaakt had. Als we nu door de buurt lopen worden we overal vriendelijk gegroet. Bij Beauty for Ashes is ze de enige vrijwilliger die met de naaimachine kan werken en wordt ze vaak ingezet om nieuwe ontwerpen uit te proberen en aan de vrouwen te leren.

Bert heeft het druk met het voorbereiden van de lessen voor de Bijbelschool. Nieuwe vakken en een nieuwe klas van 23 studenten. Het contact met de studenten is leuk. Sinds begin van dit jaar zit Bert op een koor. Daar had hij vroeger nooit tijd voor, hoewel hij altijd graag zong. Eind mei is er een uitvoering. We zijn benieuwd hoe het gaat.

In december zijn we een weekje weg geweest naar een ander deel van het land. Naar Chitwan. Je hebt daar oerwoud, waar wilde olifanten, neushoorns, tijgers, apen en nog meer rondlopen. We hebben daar inderdaad neushoorns en apen gezien. De tijger kom je er maar sporadisch tegen. Het is een heel 14 ander gebied. Heel vlak, vergeleken met de rest van Nepal, zodat je er veel mensen ziet fietsen. Via het kerkblad blijven we een beetje op de hoogte van hoe het in Poortugaal gaat. Er zijn veel zieken en ook zijn er mensen overleden die we goed kenden. We leven met jullie mee. Begin april komen we twee weken naar Nederland. Wellicht ontmoeten we elkaar dan in de kerk.

Hartelijke groeten, Bert en Margreet Scholten

Groeten uit Nepal
Na bijna acht maanden in Nepal zijn we nu twee weken in Nederland. Het was goed om velen van jullie al in de kerk te kunnen begroeten. Deze keer een verslag van de retraite van de EPTS (bijbelschool waar ik les geef).
Elk jaar gaat de hele EPTS een keer op ‘spiritual retreat’ (retraite). Het thema was een tekst uit Hebreeën 12:15: “that no ‘root of bitterness’ springs up and causes trouble, and by it many become defiled;” (dat er geen ‘wortel van bitterheid (wrok) opschiet die onrust veroorzaakt en daardoor velen besmet). Deze keer drie dagen naar Pokhara. Met de bus nog altijd een reis van een uur of acht over hobbelige smalle wegen. De ´faculty´(docenten) hadden gevraagd of ik ook mee ging, dus ‘s morgens om half zes opgestaan om op tijd bij de EPTS te zijn. We zouden om 7 uur vertrekken, maar de bussen hadden vertraging. Pas na twee uur kwamen de bussen zodat we pas om 10 uur vertrokken. Onderweg werd er een paar keer gestopt onder andere om de lunch te gebruiken. Uiteraard ‘daal baat’ het nationale gerecht van Nepal (rijst met groenten en een linzensoep). Die was ’s morgens al gekookt en bleek nog warm genoeg te zijn. Uiteindelijk kwamen we om 18.00 uur aan op onze bestemming, een klein dorpje gelegen op een bergtop boven Pokhara.
Gelijk al kregen we de eerste inleiding op het thema. Over de oorzaken van ‘bitterheid’ in ons leven. Ik denk dat ‘wrok’ een betere vertaling is van ‘bitterness’. De wortel van wrok is in veel gevallen dat mensen gekwetst zijn door anderen. Als die wortel blijft zitten, kan deze uitgroeien tot psychische en/of lichamelijke klachten. In de tussentijd had het kookcorvee het diner klaargemaakt: uiteraard weer ‘daal-baat’ deze keer was er ook kip bij. We kregen maar een korte nachtrust want om 5 uur ging de wekker alweer. We klommen naar de top om de zon te zien opkomen boven de bergen. We hadden geluk. Het was redelijk onbewolkt, dus we zagen de zon opkomen. En we konden de besneeuwde toppen van de Himalaya vaag zien. Na een korte lofprijzing bleek het inmiddels weer totaal bewolkt te zijn en gingen we weer naar beneden. Na het ontbijt twee inleidingen over waardoor de wortel van ‘bitterness’ blijft zitten en kan groeien. Eén van de belangrijkste oorzaken is het niet willen of kunnen vergeven van iemand die ons gekwetst heeft. Dat kunnen we soms niet alleen en daarvoor mogen we God om hulp vragen, maar kunnen ook anderen vragen om met ons daarvoor te bidden. Na de lunch was er tijd om wat te rusten en kwam de volgende inleiding. Die was vooral praktisch. Er waren in de zaal plaatsen gemaakt waar de studenten naar toe konden gaan; het ging om ‘bitterness’ naar één van de ouders toe, naar vrienden, familie en naar God toe. Er was tijd om te bidden en te vergeven. Het maakte duidelijk veel los bij de studenten. Daarna was er nog een inleiding van een voorganger van een plaatselijke kerk, die vooral inging op het probleem van ‘bitterness’ in de gemeente. Na de onvermijdelijke daal-baat kwam er nog een groepje christenen uit het dorp zingen en dansen.
De volgende morgen om 7 uur lofprijzing en een korte inleiding over Hanna (1 Samuël 1) die ook bitter was omdat ze geen kinderen kon krijgen. Toen ze haar hart uitstortte voor God en de belofte van een kind kreeg was haar ‘bitterness’ verdwenen. Na het ontbijt stapten we weer in de bus voor de terugreis. In Pokhara kregen de studenten nog even de tijd om een boottochtje op het meer te maken. Daarna de lange busreis terug naar Kahtmandu, waar we om 9 uur ’s avonds aankwamen.
Het was een leuke ervaring om drie dagen intensief met de studenten op te trekken. Het was goed om te zien hoe goed ze met elkaar omgaan. Ik heb de hele retraite geen onvertogen woord gehoord. Je zag ook nooit mensen in hun eentje, altijd wel iemand die erbij was.
De studenten gaven aan dat ze het heel leuk vonden dat ik mee ging en vroegen steeds of ik het wel naar de zin had. Bij het eten kwam er altijd wel een met een krukje aan zodat ik kon zitten en niet staande hoefde te eten. Geef uw bord maar aan mij, dat was ik wel af, of hebt u al thee gehad of water. Zo ging het de hele dag door. En altijd heel beleefd. Altijd met ‘sir’ erbij. Het was heel fijn om dit mee te maken. Ook voor de studenten was het aan de ene kant een uitje, maar was er ook duidelijk een spirituele kant.


Groeten,
Bert en Margreet Scholten

Groeten uit Nepal


Ook in Nepal wordt het winter. Niet zo koud als het bij jullie in Poortugaal al is geweest, maar toch het wordt langzamerhand kouder. Overdag merk je dat nog niet zo, want het is stralend zonnig weer en de temperatuur loopt op tot zo’n 20 graden. Maar vanaf een uur of 4 als de zon gaat zakken wordt het snel kouder. De temperatuur zakt ’s nachts tot een graad of 8. Waarschijnlijk denkt u nu, nou dat valt wel mee. In Nederland wel, ja, met centrale verwarming in elke kamer. Maar hier in Nepal bestaat er geen centrale verwarming. Dus is de temperatuur in huis als we opstaan nu 12 graden, maar dat gaat nog zakken. Overdag wordt het aan de zonkant een graad of 16. We moeten het dan ook doen met een elektrisch kacheltje wat we eigenlijk nog helemaal niet vaak gebruiken. En gelukkig kunnen we ons overdag opwarmen in de zon. We klagen niet hoor, want je went er ook wel aan. En waar kun je in december zondags voor kerktijd buiten lekker in de zon je eerste kopje koffie drinken? Juist, in Nepal. We gaan net als bij jullie op weg naar Kerst, maar hier geen versierde straten met kerstverlichting en versiering. Een enkel warenhuis, waar veel buitenlanders komen heeft een kerstboom staan, maar daar houdt het wel mee op. We hebben met veel moeite kerstlichtjes kunnen kopen en daarmee de kamer versierd. Margreet heeft daarnaast wat kerstversiering gemaakt, zodat we toch in kerstsfeer zijn. Toch wel vreemd hoor, ver van kinderen en familie kerstfeest vieren.


We zijn nu vier maanden in Nepal. Voor Bert zit het eerste semester er op. Hij heeft nu een maand vakantie. Want ook de EPTS heeft geen verwarming. En dan is het ’s morgens het eerste uur (om 8 uur) toch echt koud. Je zag dan ook dat klassen buiten in de zon les kregen. Het was eerst wat wennen aan elkaar, de taal en de manier van lesgeven. Maar na verloop van tijd ging dat wel goed. Vooral het contact met de studenten is erg leuk.
Margreet is in november in een ander leerjaar begonnen. Niet meer hele dagen tekenen maar eigen kunst maken. Twee dagen in de week op de Universiteit, een dag op een andere locatie fotografie les. De omstandigheden zijn pittig, ook geen kachels, deels noodgebouwen van na de aardbeving, nauwelijks gereedschappen, of andere voorzieningen. Maar de docenten zijn erg bekwaam en de medestudenten blijven erg aardig. Dit wellicht ook omdat ik wat betreft huiswerk en opdrachten beslist niet ontzien wordt. Erg prettig aan de Universiteit is de `kanteen` daar kun je voor bijna niets heerlijk eten. De Nepalezen zitten om 10 uur ´s morgens, lunchtijd, al aan grote borden rijst met groente en curry.
We wensen iedereen in Poortugaal goede kerstdagen toe en een gezegend 2017.
Bert en Margreet Scholten.

Spreuk

Gevouwen handen zijn sterker dan gebalde vuisten

Nieuws

Voor 27 april hebben we voor Koningsdag nog veel hulp nodig voor de kinderspelletjes bij het Kasteel van Rhoon. De opbrengst van Koningsdag is voor het Protestants jeugdwerk Poortugaal. Het geld kunnen we heel goed gebruiken om activiteiten voor de jeugd te organiseren en bijv. de kosten voor het kamp laag te houden. 

Zouden jullie als- je- blieft kunnen helpen bij de kinderspelletjes. U doet mij, het jeugdwerk en de kinderen die de spelletjes bij Koningsdag willen doen een groot plezier.